Thursday, 18 08 2022
Ղազախստանի նախագահը կմեկնի Ադրբեջան
Չի բացառվում՝ անհետ կորած քաղաքացին լինի շենքի առաջին հարկում․ փոխնախարար
16:36
Նոր Զելանդիայում երեխաների աճյունների մնացորդներ են գտել աճուրդում վաճառված ճամպրուկներում
Հաջորդ «կանգառը»՝ Կա՞րս. Կարմիր գծերը գծելուց հետո ձեռնտու կլիներ Թուրքիայի հետ հարաբերվել առանց միջնորդների
ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը ցավակցական նամակներ է ստացել
Հայաստանի առևտրային հարաբերությունները ԵՄ երկրների հետ․ անհրաժեշտ է դիվերսիֆիկացնել արտահանումը
16:11
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Հանցագործությունների կազմում 182 դեպքով աճել է բացահայտման տոկոսում հաշվվող հանցագործությունները. ԱՀ ոստիկանություն
Էխխ, Ստանիսլավ Նիկոլաևիչ, ասում եք ռուսաֆոբիա՞
Կադաստրի կոմիտեի ղեկավարի տեղակալն ազատվել է պաշտոնից
Չկա օրակարգ, խաղաղության օրակարգը նման է կենացի
ԱԱԾ-ն շրջանառության մեջ է դրել հայ-ադրբեջանական սահմանին անցակետեր ստեղծելու նախագիծ
Ափսոս էր Ճուտը
Վազգեն Մանուկյանի գործով դատական նիստը հետաձգվեց
Փողոցում վաճառվող սնունդը բռնագանձելու ենք ու ոչնչացնենք. Հրաչյա Սարգսյան
Թուրքիան հնարավորինս արագ անհրաժեշտ քայլեր կձեռնարկի Իսրայելում նոր դեսպանի նշանակման համար
Բուհերը առավելագույն տեղեր են հայտարարագրում, ու տպավորություն ստեղծում՝ վայ, էսքան տեղ թափուր մնաց․ ԿԳՄՍ նախարար
Ահազանգողների գործողությունները հակապետական են և հասարակության դեմ ուղղված. Նազելի Բաղդասարյան
Իքս պահին մի աղետ ունենալու ենք. մեր կարուսելներին նայում ես, 70 տոկոսն աղետի նախանշան է. Փաշինյան
14:40
Շվեդիան եւ Ֆինլանդիան չեն կատարել Թուրքիայի պահանջներն արտահանձնման հարցում
Լուրերի օրվա թողարկում 14:30
ԵՄ-ի բնակիչները չեն պաշտպանում հակառուսական պատժամիջոցները. Մեդվեդեւ
14:10
Եղանակը աշխարհում – Օգոստոս 19, 2022
-
14:03
Մեր մեդիադաշտը լի է տագնապներով․ ինչ ցանում ենք, այն հնձում ենք․ Տեր Շահե քահանա Հայրապետյան
ՌԴ-ում կորոնավիրուսով վարակման 35 809 դեպք են հայտնաբերել մեկ օրում: Դա առավելագույնն Է մարտի 16-ից ի վեր
Հոգեհանգստյան կարգ՝ ի հիշատակ «Սուրմալու»-ի պայթյունից զոհվածների
Ողբերգական դեպք՝ Երևանում. ձեռնահարկում հայտնաբերվել է 21-ամյա ուսանողուհու կախված դին
«Բորդյուր չեն կարողանում գտնել». կառավարությունը 757 միլիոն դրամ հատկացրեց 15 բնակավայրի
13:30
Ճապոնիան Մոլդովային 7,4 միլիոն դոլար կտրամադրի ուկրաինացի փախստականների օգնության համար
Հրավառության նյութերի ազատ վաճառքը պետք է արգելվի, միայն լիցենզավորված մասնագետը պետք է անի

Անկախության 9133 օր

Հայաստանի Հանրապետության անկախության 9133 օրերը եղել են հպարտության և ամոթի, պարկեշտության և անամոթության, հույսի և հուսաբեկության, խանդավառության և վհատության, պատերազմի և խաղաղության, հերոսության և դավաճանության օրեր: Հայաստանի 9133-օրյա անկախությունն այսօր մեզ ոչ միայն վերադարձնում է 25 տարի առաջ, այլև պարտադրում է նայել ապագային և երբևէ չհրաժարվել Հայաստանի մասին մեր երազանքներից և պայքարից՝ հանուն այդ երազանքների իրականացման:

***

«Համաձա՞յն եք, որ Հայաստանի Հանրապետությունը լինի անկախ, ժողովրդավարական պետություն ԽՍՀՄ կազմից դուրս»,- 25 տարի առաջ՝ 1991 թ. սեպտեմբերի 21-ին, Հայաստանի Անկախության հանրաքվեի այս հարցադրմանը ՀՀ բնակչության 94 տոկոսն «այո» էր քվեարկել: Ոմանք պնդում են, որ դա ավելի հուզական, խանդավառ քվեարկություն էր: Նրանք չեն սխալվում. դա, հիրավի, խանդավառ քվեարկություն էր, և որքան էլ հետագա տարիների պրագմատիկ, ապա և՝ ցինիկ քաղաքականության կերտման փորձերը գալիս էին փոխարինելու հասարակական խանդավառությանը, սակայն ակնհայտ էր՝ անհնար է անկախ պետականություն կերտել առանց խանդավառության, առանց ոգեղենության:

Քսանհինգ տարի առաջ այս օրերին անկախությանը «ոչ» ասողների վեց տոկոսը կամ վախեցած էր, կամ չարացած, կամ երկուսը միասին: Միաժամանակ, անկախության հակառակորդների այդ վեց տոկոսի անդուլ և համառ պայքարն անկախության դեմ տվեց իր դառը-տտիպ-թունավոր պտուղները՝ անկախության քարկոծման, վարկաբեկման, անկախ, ինքնիշխան  պետականության թուլացման հետ փոխվեց նաև ուժերի տոկոսային հարաբերակցությունը: Հայաստանի անկախ պետականության հիմնադիր հայրերը հաճախ իրենք հեռացան անկախության հիմնարար արժեքներից և շեղվեցին անկախության քաղաքական ուղեգծից: Հայաստանի անկախության իրական նվիրյալները դուրս մղվեցին պետական շինարարությունից կամ արգելվեց նրանց մուտքն այնտեղ: Աստիճանաբար անկախության հակառակորդների վեց տոկոսը բազմացավ-տարածվեց, և այժմ նրանք ամենուր են՝ պետական-հասարակական-քաղաքական կյանքի բոլոր ոլորտներում: Այդ վեց տոկոսը դարձավ քաղաքականության տերը՝ անգթորեն պայքարելով Հայաստանի անկախության դեմ:

***

2000-ական թթ. ԵՊՀ Լրագրության ֆակուլտետում նախկին դեկան Գառնիկ Անանյանը ինձ՝ Մամուլի տեսության և պատմության ամբիոնի դասախոսիս, նվիրեց իր հեղինակած «Արդի հայ մամուլը» վերատառությամբ փոքրիկ գրքույկը՝ հանձնարարելով գրախոսել այն, քանի որ ես էի այդ առարկան դասավանդում: Գրքույկը, իհարկե, գիտական որևէ արժեք չուներ, սակայն ամենակարևորը դա չէր: Գրքույկում Անանյանը, խոսելով ետխորհրդային Հայաստանի մասին, մի քանի անգամ օգտագործել էր «այդ չարաբաստիկ անկախությունը» արտահայտությունը: Ես փորձեցի հրաժարվել գրախոսություն գրելուց՝ «Չեմ ցանկանում գրախոսել մի աշխատանք, ուր Հայաստանի անկախությունն անվանում են չարաբաստիկ»,-ասացի: Դեկանը պնդեց՝ գրիր, ինչ մտածում ես: Այդպես էլ վարվեցի: Իրադարձությունների հետագա զարգացման վերջնարդյունքում ֆակուլտետում դասավանդելու իրավունքից զրկվեցի (չնայած ԵՊՀ ներկայիս ռեկտոր, այն ժամանակ` պրոռեկտոր Արամ Սիմոնյանի՝ ինձ ցուցաբերած հետևողական աջակցությանը և համառ ջանքերին):

Հայաստանի անկախության երդվյալ հակառակորդները դարձան ժամանակի տերերը, սակայն անկախության իրական տերերը մնացինք մենք՝ ԽՍՀՄ կազմից դուրս, անկախ, ժողովրդավարական Հայաստանին «այո» քվեարկած 94 տոկոս քաղաքացիներս: Թեպետ չգիտեմ, թե այժմ մենք քանի՞ տոկոս ենք կազմում:

***

21-ամյա դուստրս երբեմն տարակուսում է, թե ինչու՞ եմ իր ծննդյան տարեդարձի օրը հիշատակում նաև Հայաստանի անկախության տարեդարձը: Ես նրան պատասխանում եմ, որ աշխարհում երկու տարեթիվ անչափ և հավասարաչափ թանկ են ինձ համար՝ իր ծննդյան օրը՝ 1994 դեկտեմբերի 17-ը և Հայաստանի Հանրապետության անկախության օրը՝ 1991թ. սեպտեմբերի 21-ը, և իմ ամենամեծ երազանքները կապված են նրանց հետ:

Այս պատմությունը ես ամեն տարի դստերս ծննդյան օրը վերապատմում եմ նրան, չնայած նա անգիր գիտե բոլոր մանրամասները:

Դստերս ծնունդից երկու-երեք շաբաթ առաջ Հայաստանում ձյունառատ, անլույս, անփող, կիսաքաղց ձմեռ էր: Ոչ մանկական օրորոց կար խանութներում, ոչ էլ, եթե լիներ, հնարավորություն ունեինք գնելու: ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, կառավարող ուժի՝ ՀՀՇ վարչության անդամ, ֆիզմաթ գիտ. թեկնածու ամուսինս որոշեց ինքն օրորոց պատրաստել դստերս համար: Շաբաթներ շարունակ, մոմի լույսի տակ, նա փայտից պատրաստում էր այդ օրորոցը: Ամեն օր օրորոցն ավելի ու ավելի էր ամբողջանում-հղկվում-գեղեցկանում: Մի օր առավոտյան, երբ արթնացա, օրորոցն ամբողջովին պատրաստ էր՝ սպիտակ ներկով ներկված: Դա երբևէ իմ տեսած ամենագեղեցիկ ու թանկ օրորոցն էր: Մի քանի օր անց ծնվեց դուստրս, նրա ծննդյան պահին հիվանդանոցում անջատվեց էլեկտրաէներգիան, սակայն մենք լապտերներով զինված էինք գնացել: «Հայք» թերթում, ուր աշխատում էի, դստերս ծննդյան առիթով խմբագրակազմի շնորհավորանքի կողքի էջում մահվան բոթ էր՝ նույն օրը, գրեթե նույնն ժամին Երևանում սպանվել էր Երևանի նախկին քաղաքապետ, «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամ Համբարձում Գալստյանը:

Դուստրս՝ Սոսեն, ծնվեց Հայաստանի համար ծանր ու բարդ տարիներին, մեծացավ նավթավառի ծխի ու հոտի մեջ և իր փոքրիկ թաթիկներով ծափ էր տալիս ամեն անգամ, երբ վերջապես էլեկտրականությունը միացնում էին: Նա այս ամռանը գերազանցությամբ ավարտեց Կոպենհագենի համալսարանի Իրավագիտության ֆակուլտետի մագիստրատուրան՝ երկու տարի ուսանելով Դանիայի կառավարության հատկացրած ամբողջական կրթաթոշակով (մինչ այդ՝ դարձյալ գերազանցությամբ ավարտել էր ԵՊՀ Իրավագիտության ֆակուլտետի բակալավրիատը):

Դստերս ծնունդը լուսավորող լապտերներից մեկը ես պահում եմ մինչև օրս: Խնամքով պահպանում ենք նաև նրա օրորոցը, որը մենք անվանում էինք «Հանրապետության օրորոց»: Թվում էր, որ այնտեղ դստերս հետ մեծանում էր նաև Հայաստանի անկախ Հանրապետությունը: 9133-օրյա անկախ Հայաստանը: Նրանց՝ դստերս ու Հայաստանի հետ են կապված իմ բոլոր երազանքները: Եվ ես գիտեմ, որ նավթավառի ծխից, պատերազմից ու անմաքուր քաղաքականության փոշուց կծկված, դատարկվող Հայաստանը ոտքի կկանգնի, և 25 տարի առաջ իր ծննդյանը «ոչ» ասողներին գլխիկոր և շփոթահար կթողնի:

 

Հեղինակը Մամուլի ազգային ակումբի նախագահն է

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում