Լիբիայում 2011 թվականին Մեծ Բրիտանիայի ռազմական միջամտությունը հիմնված է եղել «սխալ ենթադրությունների և իրավիճակի թերարժեք ըմբռնման վրա»՝ գրում է Wall Street Journal-ը՝ հղում անելով օրենսդիրների զեկույցին, որը պետք է հրապարակվի այսօր Բրիտանիայում։
Խորհրդարանականների խոսքով՝ Լիբիայում 2011 թվականին Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի կողմից ավիահարվածների անցկացումը վերջնական արդյունքում հանգեցրել է քաղաքական և տնտեսական կոլապսի, մարդասիրական և միգրացիոն ճգնաժամի, միջցեղային թշնամության, ինչպես նաև Հյուսիային Աֆրիկայում ԴԱԻՇ-ի ընդլայնման։ Նրանք կարծում են, որ գոյություն են ունեցել նաև այլ քաղաքական լուծումներ, որոնց շնորհիվ կարելի էր խուսափել նման հետևանքներից։
Կոմիտեն կարծում է, որ Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունը, որն այդ պահին գլխավորել է վարչապետ Դևիդ Քեմերոնը, պետք է նախապես իմանար, որ ծայրահեղական խմբավորումները փորձում են օգտվել պետության ղեկավար Մուամար Քադաֆիի դեմ ապստամբությունից։ Նշվում է, որ կոմիտեն չի գտել որևէ ապացույց առ այն, որ կառավարությունն անցկացրել է լիբիական ապստամբության պատշաճ ուսումնասիրություն։ Իշխանությունները նաև չեն կարողացել պարզել՝ Քադաֆիի ռեժիմը սպառնալիք ներկայացնո՞ւմ է խաղաղ բնակիչների համար, և ընդունել են բռնապետական հռետորաբանությունը որպես անվանական արժեք։
«Մեծ Բրիտանիայի գործողությունները Լիբիայում եղել են չմտածված ներխուժման մաս, որի հետևանքները ծավալվում են մինչ օրս»,-հայտարարել է խորհրդարանի միջազգային հարցերով կոմիտեի ղեկավար Քրիսպին Բլանթը։
Բրիտանիայի ԱԳՆ-ն հայտարարել է, որ ռազմական ներխուժման մասին որոշումը եղել է միջազգային։ Բացի դրանից՝ գերատեսչությունում նշել են, որ Քադաֆին ուներ միջոցներ ու մոտիվացիա՝ իր սպառնալիքների իրագործման համար։
Քադաֆիի իշխանության տապալումից ու նրա սպանությունից հետո, որը տեղի ունեցավ նույն տարվա հոկտեմբերին, երկրում երկիշխանություն ձևավորվեց՝ մի կողմից համընդհանուր ընտրություններում ընտրված խորհդարանը, որը տեղակայված է երկրի արևելյան Տոբրուկ քաղաքում, մյուս կողմից՝ իսլամամետ Համընդհանուր ազգային կոնգրեսը՝ Տրիպոլիում։ Մի շարք շրջաններ ընդհանրապես դուրս են կենտրոնական իշխանությունների վերահսկողությունից։
