Թուրքական Hürriyet Daily News and Economic Review թերթում հրապարակվել է Բարչըն Յինանչի «Ռուսաստանի և Թուրքիայի գործողություններն առավել են մեկուսացնում Հայաստանին» խորագրով հոդվածը.
«Վերջին շրջանում Հայաստանը Կովկասում հավասարակշռության խախտման շուրջ նոր տագնապահարույց ազդանշաններ է ստանում Ռուսաստանից, Թուրքիայից և Ադրբեջանից: Ռուսաստանը ջանքեր է գործադրում Ադրբեջանի հետ հարաբերությունների սերտացման ուղղությամբ: Թուրքիան էլ ձգտում է բարելավել իրանա-ադրբեջանական հարաբերությունները, որոնցում Ադրբեջանին զայրացնում է հայ-իրանական հարաբերությունների գործոնը:
Իրանը Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից շրջափակված Հայաստանի համար հանդիսանում է կարևոր տնտեսական ելք: Իրանը նաև քաղաքական առումով է աջակցում իր քրիստոնյա հարևանին, ինչը հարուցում է Ադրբեջանի զայրույթը: Միևնույն ժամանակ Իրանի բնակչության մեկ քառորդը էթնիկ ադրբեջանցիներ են:
Հատկանշական է, որ երկու շաբաթ առաջ իրանական Ուրմիա քաղաքում հանդիպեցին Թուրքիայի, Ադրբեջանի և Իրանի արտգործնախարարները: Թուրքական կողմի կարծիքով` այն, որ այդ եռակողմ հանդիպումը կայացավ հենց Ուրմիա քաղաքում, ուներ խորհրդանշական կարևորություն: Դրանով Թուրքիան Իրանին ուղերձ հղեց, որ Իրանի ադրբեջանական փոքրամասնությունը պատասխանատու չէ իրանա-ադրբեջանական հարաբերությունների համար, սակայն կարող է մեծ դեր ունենալ դրանցում:
Անկարան նաև ցանկանում էր ուղերձներ հղել Բաքվին ու Թել Ավիվին, որ թուրք-ադրբեջանական ռազմավարական հարաբերությունները չեն կարող փոխարինվել ադրբեջանա-իսրայելական հարաբերություններով: Այդ մտավախությունն առաջացել է նրանից, որ հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը հանգեցրել է ադրբեջանա-իսրայելական մերձեցմանը:
Մյուս կողմից էլ Հայաստանի հետ սերտ կապեր ունեցող Ռուսաստանը ցանկանում է բարելավել իր հարաբերություններն Ադրբեջանի հետ, ինչը, սակայն, չի վրիպել Անկարայի աչքից: Թուրք դիվանագետները նշում են, որ 2008 թվականի ռուս-վրացական պատերազմը լուրջ ազդեցություն է ունեցել Ռուսաստանի կովկասյան ընդհանուր քաղաքականության վրա:
Ռուսաստանը ցանկանում է բարելավել Ադրբեջանի հետ իր հարաբերությունները, որպեսզի դրանով իսկ ավելացնի Վրաստանի մեկուսացումը, ինչպես նաև Իրանի հետ ևս մեկ շփման հնարավորություն ունենա: Ոչ վաղ անցյալում Ռուսաստանի, Ադրբեջանի և Իրանի միջև կնքված համաձայնագրերը վկայում են Մոսկվայի նոր քաղաքականության մասին:
Փետրվարին նրանք պայմանավորվեցին համատեղ ընկերություն ստեղծելու մասին, որը պետք է պատասխանատու լինի Իրանի հյուսիսում ընկած Ղազվին-Ռեշտ-Աստարա 350 կիլոմետրանոց երկաթգծի կառուցման համար: Դա կտրուկ կկրճատի Բաքու-Թեհրան երկաթուղային ճանապարհի երկարությունը:
Միևնույն ժամանակ Ռուսաստանը համարժեք ակտիվություն է դրսևորում ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցում: Այս կապակցությամբ թուրքական կողմը նշում է, որ Ռուսաստանն այդ փակուղուց դուրս գալու նոր ելքեր է մշակել, որոնց ոչ բոլոր դետալների մասին է կիսվել իր հետ»:
