Այսպիսով, կարելի է փաստել, որ 2011թ. ապրիլի 8-ին կայացած հանրահավաքը, հակառակ հայտարարվածի և սպասվածի, չվերածվեց հասարակության ինքնակազմակերպման յուրօրինակ ֆորումի, որ պետք է հրապարակավ ու համատեղ որոշումներ կայացներ և իրագործեր: Հանրահավաքի ընթացքում նաև չհիշատակվեց ՀԱԿ-ի իսկ կոչով` ապրիլի 8-ի հանրահավաքի անելիքների վերաբերյալ արված առաջարկների, դրանց քննարկման կամ դրանց կապակցությամբ որոշումների կայացման մասին, ինչպես նաև ֆորումի կազմակերպման մեխանիզմների մասին:
Հակված ենք մտածել, որ գոյություն են ունեցել լուրջ պատճառներ, որոնք ստիպել են հանրահավաքի կազմակերպիչներին առայժմ չանդրադառնալ այս հարցին: Եթե այդպես է, ապա Հայ ազգային կոնգրեսի և ընդհանրապես Համաքաղաքացիական շարժման էությունից ելնելով` համոզված ենք, որ հասարակությանն անհրաժեշտ է հրապարակավ ներկայացնել այդ պատճառները, քանզի միայն իրազեկ հասարակությունն ի վիճակի կլինի հարկ եղած դեպքում զորավիգ լինել ՀԱԿ-ի ղեկավարությանը՝ ֆորումի կայացմանը խոչընդոտող բոլոր գործոնների վերացման հարցում:
Չխորշենք կրկնել, որ հասարակության հետ բաց, թափանցիկ գործակցությունը Հայաստանում սահմանադրական կարգի հաստատման և ժողովրդավարական արժեքների արմատավորման հիմնական գրավականներից մեկն է:
Հավասարների հավաք
12 ապրիլի, 2011թ.
