Thursday, 11 08 2022
ՌԴ ԱԳՆ-ն անդրադարձել է Լաչինի միջանցքի հարցին
16:15
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
16:10
Գերմանիան կշարունակի ռազմական օգնություն ցույց տալ Ուկրաինային. Շոլց
Դատարանն ինքը պետք է ձգտի անկախության, բայց ավանդույթները թույլ չեն տալիս
Դժբախտ պատահարի հետևանքով մահացել է Վարդենիսի դպրոցի 6-րդ դասարանի աշակերտը
ՀԵՎԿ-ը նամակ հանձնեց ԱՄն դեսպանատուն՝ ուղղված ամերիկացի համանախագահ Էնդրյու Շոֆերին
Ռուսաստանում կորոնավիրուսով վարակման ավելի քան 25 հազար դեպք են հայտնաբերել մեկ օրում
Փաշինյանին հեռացնելու կոչ անողները Հայաստանը անկախ չեն պատկերացնում
Կասպից ծովի ջրատարածքում տեղի Է ունցել Թուրքմենստանի ռազմածովային ուժերի զորահանդեսը
15:20
Լատվիայի Սեյմը ԵՄ-ի երկրներին կոչ Է արել դադարեցնել վիզաների տրամադրումը ռուսաստանցիներին ու բելառուսներին
Հորդորում ենք հայ հասարակությանը օգնության խնդրանքով դիմել մեր իսկական դաշնակիցներին
15:04
Ուկրաինացի փախստականները խորացրել են կրթական համակարգի ճգնաժամը Գերմանիայում
Ինչ են խոսել Փաշինյանն ու Ռայիսին հայ-իրանական սահմանի առնչությամբ
ՌԴ ԱԳՆ-ն հայտնել է մինչև օգոստոսի վերջ Հայաստանի և Ադրբեջանի հետ շփումներ կազմակերպելու պլանների մասին
Հեղուկ գազի գինը – Օգոստոս 11, 2022
14:40
Շվեյցարիան պատրաստ Է Ուկրաինայի շահերը ներկայացնել Ռուսաստանում
Լուրերի օրվա թողարկում 14:30
Թուրքիան կրակի հետ է խաղում․ Հայաստանում Իրանի նախկին դեսպան
14:24
Եղանակը աշխարհում – Օգոստոս 11, 2022
Հայաստան֊Թուրքիա հարաբերությունների կարգավորման գործընթացի հատուկ ներկայացուցիչների հանդիպման վերաբերյալ որևէ պայմանավորվածություն չկա. ԱԳՆ խոսնակ
Բենզինի և մյուս վառելիքների գինը – Օգոստոս 11, 2022
Օհան Դուրյանի արձանի պատրաստման և տեղադրման համար ՀՀ կառավարությունը 20 մլն դրամ է հատկացրել
Օրվա թիվը`251,035
Սպասվում է առանց տեղումների եղանակ, օդի ջերմաստիճանը կբարձրանա
Բայրամովը շողոքորթում է․ Ադրբեջանի կապը Նախիջևանի հետ իրականացվում է Արաքսի երկայնքով արդեն առկա իրանական միջազգային տրանզիտ ճանապարհի միջոցով
13:22
Բորելը խայտառակություն է որակել Գազայի իրադրությունը
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
13:10
ԵՄ-ի երկրներն ավելացրել են Ռուսաստանից նավթի գնումները
Շարունակում ենք աշխատանքը, որպեսզի տարբեր ուղղություններով մեծացնենք Վերին Լարսի թողունակությունը
Վարչապետի որոշմամբ՝ Կադաստրի կոմիտեի ղեկավարը մեկնում է արձակուրդ

Մեր պատմության պատմությունը. Այսօր Այդին Մորիկյանի ծննդյան օրն է

Այսօր Այդին Մորիկյանի ծննդյան օրն է։

Երևի արդեն ժամանակն է գիտակցելու անցած տարի ինչքան կորուստներ ունեցանք, ովքեր-ովքեր հեռացան այս աշխարհից ու դեռ քանի-քանիները պետք է այս տարի հեռանան: Այս գիտակցությամբ ապրելն էլ մի բան չի, բայց ինչ արած` պետք է հաշտվենք սրա հետ ու շարունակենք գուշակել, թե հաջորդն ով է, ու եթե մի փոքր բախտներս բերի, այդ հաջորդ հեռացողին դեռևս իր կյանքի ընթացքում ցավ պատճառած չենք լինի կամ էլ` չարախոսած նրա մասին: Բայց ավելի վախենալու է, երբ ամեն գնացողի հետ հեռանում ենք մենք, ու կարծես մի հրաշագործի ձեռքով ջնջվում է մեր անցյալը՝ թողնելով այն միայն ու միայն մեզ, որ ոչ ոք չկարողանա մեզ սթափեցնել կամ հիշեցնել մեր անցյալի պատմության թաքնված էջերը: Այս ամենը հեչ, կարևորը, գիտե՞ք, ում եմ ամենաշատը սիրում՝ նրան, ով հեռանալիս բարությամբ է հեռանում ու մահվան շեմին կանգնած չես զգում անգամ իսկ չարի նշույլ, ու դու համոզված ես, որ այդ բարությունը ինչպես երկնքին, այնպես էլ քեզ է պետք, որպեսզի ապրես ու չչարանաս… Այսօր Այդին Մորիկյանի ծննդյան օրն է…

Մենք նորմալ պատմություն չունենք: Կամ` գրեթե չունենք: Մեր պատմությունը` հեքիաթ է: Լավագույն դեպքում` պատմվածք: Ու` ըստ գրողի էլ, «ասանկ» կամ «անանկ» է եղել այս կամ այն անցքը: Ու հիմա շատ դժվար է ասել, թե, ի վերջո, ինչն ինչպես, ինչու և, անգամ, երբ է եղել:

Նայեք ձեր շուրջը ու մտածեք. ի՞նչ է գրելու մեր օրերի մասին մի 50-100 տարի հետո պատմաբանը. էն` ինչ կա՞, թե՞ էն զառանցանքը, որ իշխանական լրատվամիջոցներն են տարածում:

Եթե երկրի Սահմանադրական դատարանի նախագահը իր կազմած գրքում լուսանկար է մկրատում` դուրս թողնելով տվյալ քաղաքական իրավիճակի համար անցանկալի անձանց, որոնցից ինքն, ի դեպ, ժամանակին դողում էր, էլ ինչի մասին ենք խոսում:

Էդպես խեղված-խեղաթյուրված-տխեղծ է մեզանում ամեն ինչ:

Ու հենց դա է նաև պատճառը, որ յուրաքանչյուրը ցանկացած գործի առանցքը իր անձնական շահն է դարձնում:

Ու հենց դրա հետևանքն էլ էն է, որ, ասենք, ուսուցիչը` պարզ դասատու է դառնում:

Որ հոգևորականը եկեղեցին… որպես աշխատատեղ է ընկալում:

Հակառակի պահանջարկն է բացակայում նաև: Չափանիշներն են խախտված: Մի անգամ արդեն առիթ եմ ունեցել ասելու, որ պետական-կառավարական բարձր պաշտոն զբաղեցրած կամ զբաղեցնող ցանկացածին, ով թալան է արել/անում` ժողովուրդն իրավամբ համարում է ավազակ, բայց արի ու տես, որ չանողին-իր հալալ վաստակով ապրողին էլ` հանիրավի համարում է… էշ: Դե արի ու բան հասկացիր էս ազգից ու իր տրամաբանությունից:

Այսպիսի խեղված արժեհամակարգով` ու՞ր…

Բայց, ի հակադրություն դրա, այնքան գիտակ ենք ու համակողմանիորեն պատրաստված` տարբեր ծտերի ենք շինիչ հորդորներ տալիս` հստակ նշելով, թե ինչը ինչպես և որտեղ պետք է անեն. «…Բույն հյուսիր ծառին, բարդու կատարին…»: Էս որպես օրինակ` ընդամենը:

Մինչդեռ մեր կյանքը պիտի կարգավորենք աշխարհիս վրա արդեն իսկ գրված ու դեռևս չգրված կամ էլ ընդհանրապես չգրվելիք օրենքներով, որոնք շատ ու շատ պարզ են` ենթադրենք. հանրային պատասխանատվության կոչված անձն իրավունք չունի իր գործունեության առանցքում դնել անձնական շահը. նրա ողջ կենսագործունեության առանցքը հանրային շահը պետք է լինի:

Ուսուցիչը` դասատու չէ: Ոչ անգամ դաս սովորեցնող: Նա պիտի սովորել սովորեցնի:

Ոչ մեկս, առավել ևս` հոգևոր անձն իրավունք չունի եկեղեցին որպես աշխատավայր կամ սոսկ այցելավայր դիտել. դա մեր ՀՈՐ ՏՈՒՆՆ Է:

Փորձեք ու կտեսնեք, որ ամեն ինչ իր տեղն է ընկնում:

…Երեկ ինչ-որ մարդիկ հեռուստատեսությամբ ի լուր աշխարհի սփռում էին իրենց դարակազմիկ ու աշխարհացունց մտքերը, որոնցից մեկը հատկապես տպավորվեց. ցեղասպանության դեմ լավագույն միջոց, պարզվում է, պետականություն, պետություն և պետական ինստիտուտներ ունենալն է:

Այդ տրամաբանությամբ` մենք այսօր ամենախոցելին ենք` նույն այդ ցեղասպանության առումով:

Որովհետև այն, ինչ նրանք պետություն են համարում` թալանի հանձնված տարածք է ընդամենը: Այն, ինչ պետականություն` ծաղր: Այն, ինչ պետական ինստիտուտներ` ավազակաորջ ընդամենը:

Բայց մեր սերունդն է հենց պարտավոր պետություն, պետականություն, պետական ինստիտուտներ ստեղծել:

Ու ոչ միայն ցեղասպանությունից խուսափելու կամ մազապուրծ լինելու, ոչ միայն գոյություն քարշ տալու համար:

ԱՊՐԵԼՈՒ համար:

Առանց այն ողորմելիների, որոնք այսօր պետական բարձր պաշտոններ են զբաղեցնում, և որոնց ինքնապահպանման միակ հույսը իրենց ու իրենց այցելելիք տարածքները ոստիկանությամբ կամ բանակով շրջափակելն է:

 

Այդին Մորիկյան

25 ապրիլի, 2008թ.,

«Ժամանակ Երևան»

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում