«Այսօր տեղի է ունենալու ՀՀՇ համագումարը: Սպասվում է, որ համագումարի ընթացքում ՀՀ առաջին նախագահ, Հայ ազգային կոնգրեսի առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կհստակեցնի նախագահական ընտրություններում իր մասնակցության հարցը, նա կամ կհայտարարի, որ առաջադրում է իր թեկնածությունը, կամ կհայտարարի, որ չի մասնակցում նախագահական ընտրություններին: Գուցե որպես բացառիկ հռետոր՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կգտնի նաև միջանկյալ որևէ տարբերակ՝ ևս մի քանի օրով երկարաձգելու իր որոշման հրապարակումը: Բայց դա կարևոր չէ…»,- խմբագրականում գրում է «168 ժամ»-ը և հավելում.
«Հինգ տարի առաջ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը՝ վերադառնալով մեծ քաղաքականություն, տասնյակ ելույթներ ունեցավ՝ մեկը մեկից ավելի հնչեղ, մեկը մյուսից ավելի իմաստուն: Բայց բոլոր այդ ելույթների, տեքստերի հիմքում ընկած էր, այսպես ասած, չարենցյան դոկտրինը, որն այն ժամանակ ընկալվում էր ոչ միայն ու ոչ այնքան՝ որպես քաղաքական ուղերձ, որքան՝ որպես աշխարհայացք, որպես կենսափիլիսոփայություն: Լևոն Տեր-Պետրոսյանի տեքստերի մեջ դրված էր «Թող ոչ մի զոհ չպահանջվի ինձնից բացի» թեզը՝ դրանից բխող բոլոր քաղաքական դրսևորումներով, որոնք այդպես էլ առաջին նախագահը կյանքի չկոչեց: Ոչ այնքան ուղղակի, որքան անուղղակի՝ քաղաքական իմաստով: Թե ինչ կհայտարարի այսօր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը նախագահական ընտրությունների առնչությամբ, արդեն երկրորդական է: Ավելի կարևոր է այն, որ ինչ որոշում էլ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կայացնի՝ նա այլևս չի կարողանալու հավատարիմ մնալ իր՝ չարենցյան փիլիսոփայությանը, քանի որ անցած հինգ տարիներին անդառնալիորեն շեղվել է դրա հիմքում դրված արժեքներից ու գաղափարներից: Ու եթե 2008-2013 թվականների հասարակական-քաղաքական շրջափուլը փորձենք ամփոփել նույն՝ չարենցյան մտածողությամբ, ապա ստիպված ենք արձանագրել, անկախ նրանից՝ ինչ կասի կամ չի ասի այսօր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, հասարակությունը, թեկուզ լռելյայն, նրան մի ուղերձ ու խնդրանք ունի՝ «Հեռանալիս չանիծես»»:
