Լուրեր
«Դիսկուրս». Քառյակի արմատականները զիջեցին ոչ արմատականներին հանուն միասնական աշխատանքի
  • 21:00
  • 2014-06-15
  • Դիտումներ՝ *

Հունիսի 10-ին ոչ իշխանական քառյակը հրապարակեց իշխանություններին ուղղված 12 կետից բաղկացած իր պահանջները: Քառյակի ուժերը՝ ՀԱԿ, ԲՀԿ, ՀՅԴ, «Ժառանգություն» խմբակցությունները, որպես այդ կետերի կատարման վերջնաժամկետ նշել են սեպտեմբեր ամիսը և խոստացել աշնանը հրավիրել հանրահավաք, ամփոփել իշխանությունների կողմից իրենց պահանջների կատարման ընթացքն ու ըստ դրա որոշել հետագա գործողությունները: «Առաջին լրատվականի» «Դիսկուրս» հաղորդաշարի տաղավարում քառյակի 12 պահանջների ու դրանց կատարման մասին զրուցեցինք ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր, ԱԺ նախկին նախագահ Սամվել Նիկոյանի և «Ժառանգություն» կուսակցության փոխնախագահ, նախկին պատգամավոր Արմեն Մարտիրոսյանի հետ:

– Պարոն Նիկոյան, քառյակի պահանջները իշխանությունների համար անծանոթ չեն: Պարզապես հիմա ոչ իշխանական դաշտի կուսակցությունները համախմբվել և միացյալ ուժերով են այդ խնդիրները բարձրացնում: Իշխանություններն այս անգամ կկատարե՞ն այդ պահանջները:

Ս.Ն. – Ընդդիմադիր քաղաքական դաշտի գործառույթը անընդհատ պահանջել և քննադատելն է: Եվ իրենք նոր ձևավորված կառավարությանը տալիս են ժամկետ, որ գործադիրը կատարի իրենց այդ քայլերը: Դա շատ ողջունելի մոտեցում է ընդդիմության կողմից: Սովորաբար քաղաքական մեծամասնությունը, որ կառավարության հենարանն է, պարբերաբար ընդդիմությանը դիմել է, որ ժամանակ է անհրաժեշտ, որպեսզի գործադիրը կարողանա այս խնդիրները լուծել: Եվ հիմա երբ ոչ իշխանական քառյակը նման մոտեցում է ցուցաբերում, ըմբռնումով է մոտենում իշխանություններին, դա միայն գովելի է: Դա հեշտացնում է մեր գործը, այլապես մենք պետք է շատ դիմեինք և շատ խնդրեինք:

– Ինչո՞ւ ընդդիմությունը որոշեց ըմբռնումով մոտենալ և իշխանություններին ժամանակ տալ:

Ա.Մ. – Չեմ կարծում, որ առանձնապես փոխըմբռնման խնդիր գոյություն ունի, որովհետև գոնե «Ժառանգությունը» կարծում է ոչինչ չի փոխել: Այսօրվա կառավարությունում բոլորը նախկին բարձրաստիճան պաշտոնյաներ են, նրանց աշխատանքը տեսել ենք: Մենք ի սկզբանե որևէ սպասում չունենք կառավարության գործունեությունից, բայց քանի որ չորսի ֆորմատը կա, պարզ է, որ երբեմն ստիպված ես լինում քո մոտեցումները զիջել գործընկերների հետ առաջ ընթանալու համար, մենք այդ շրջանակում այս պահին որոշակի զիջում ենք արել:

– Զիջում ասելով նկատի ունեք կառավարությանը ժամանակ տա՞լը:

Ա.Մ.– Այո: Եթե կառավարման համակարգը նույնն է, գործող անձինք նույնն են, ի՞նչն է փոխվել:

– Այդ դեպքում ինչո՞ւ եք պահանջներ ներկայացնում:

Ա.Մ. – Հաշվի առնելով հանգամանքը, որ մեր գործընկերները նաև սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի բարելավմանն ուղղված մոտեցումներ ունեն, հենց այդ կետերն են դրվել: Այդտեղ դրված են նաև քաղաքական կարևորագույն խնդիրներ: Ցանկացած պարագայում այս կառավարությունը, որին ես համարում եմ օլիգարխների կառավարություն, և որը մեր կառավարման համակարգի հատակն է ցույց տալիս, չեմ կարծում, որ որևէ դրական բան է լինելու:

– Այդ դեպքում ինչո՞ւ եք ներկայացրել այս կետերը: Դուք նշել եք 100 տոկոս ընտրակարգին անցնելու, «Նաիրիտի» հարցով հանձնաժողով ստեղծելու և այլ պահանջներ, որոնք հին խնդիրներ են: Դրանք չեն լուծվել:

Ա.Մ. – Ներկայացրել ենք, որովհետև մեր գործընկերներն ունեն այդպիսի մոտեցումներ…

Ս.Ն. – Քառյակային համերաշխության մթնոլորտ պահելու համար:

Ա.Մ. – Բնականաբար, պետք է զիջես:

Ս.Ն. – Բայց եթե պարզվի, որ չորսից յուրաքանչյուրն այդ նույն տրամաբանությամբ է ստորագրել այս փաստաթուղթը, այդ դեպքում ի՞նչ կստացվի: Ստացվում է, որ յուրաքանչյուրը չի ուզում սա, չի հավատում սրան, բայց ստորագրել է մյուսների խաթեր:

Ա.Մ. – Բարեբախտաբար, նմանատիպ իրավիճակ չկա, որովհետև մեր գործընկերներն իրենց մոտեցումներն ասել էին մինչ այդ: «Ժառանգությունն» իր հայտարարությունն այդ մասին արել է: ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լևոն Զուրաբյանն էլ է ասել, որ իրենք նույնպես ավելի արմատական գործելաոճի կողմնակից են, բայց գործընկերներին ընդառաջ գնալու համար կոնսենսուսի են եկել: Մենք չորս քաղաքական ուժեր ենք, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի իր մոտեցումները, բայց որպեսզի միասնական աշխատանք ստացվի, պարզ է, ամեն մեկն ինչ-որ մի բան զիջում է: Այս պահին մենք զիջել ենք նաև դա, որովհետև մեր գործընկերները կարծում են, որ մի փոքր ժամանակ պետք է տրվի:

– Քառյակի հատկապես ո՞ր ուժերին եք զիջել:

Ա.Մ. – Արդեն էական չէ այդ հարցը, որովհետև կա 12 կետից բաղկացած այս հայտարարությունը:

– Եվ ի՞նչ եք զիջել` ժամկե՞տը, թե՞ ավելի արմատական պահանջներ:

Ա.Մ. – Ժամկետը, նաև պահանջներն էլ: «Ժառանգությունն», օրինակ, պահանջում է, որ պետք են արտահերթ ընտրություններ, արմատական իշխանափոխություն: Եվ քանի որ սրանք չկան հայտարարության մեջ, մի փոքր զիջել ենք: Աշնանը համապետական հանրահավաք պետք է լինի, և հասարակությունն արդեն պետք է պահանջները դնի: Իսկ արմատական պահանջ հասարակությունից ավելի որևէ քաղաքական ուժ չի կարող դնել:

– Պարոն Մարտիրոսյան, մինչև ե՞րբ եք պատրաստ զիջել քառյակի այն ուժերին, որոնք արմատական փոփոխություններ չեն պահանջում: Այսինքն` չեն պահանջում կառավարության կամ Սերժ Սարգսյանի հրաժարականը:  ՀԱԿ-ը և «Ժառանգությունը» կարծես թե այդ պարագայում ավելի համակարծիք են, քան ՀՅԴ-ն և ԲՀԿ-ն:

Ա.Մ. – Ես կարծում եմ, որ մեր զիջելու խնդիրը չէ: Դա մեր գործընկերներն են, որ զիջում են, իշխանություններին մի փոքր ժամանակ են տվել:

– Դուք էլ նրանց հետ միասին:

Ա.Մ. – Մենք էլ, բնականաբար, չորսի շրջանակում նորմալ գործընկերական հարաբերությունների մեջ ենք:

– Այսինքն` աշնանը, եթե իշխանությունները ձեր պահանջները չկատարեցին, պայքա՞ր եք սկսելու:

Ա.Մ. – Եթե-ներով չխոսենք: Այդ ժամանակ դուք ինձ այդ հարցը կտաք, և ես կպատասխանեմ: Բայց ես հույս ունեմ, որ մենք աշնանը միասնական կշարունակենք, ինչպես անցած տարվա դեկտեմբերից միասնական, բնական ձևով խորհրդարանում ձևավորվեց այդ համագործակցությունը գազի պայմանագրի շուրջ և դրանից հետո արդեն «Դ!եմ եմ»-ի, կենսաթոշակային խնդիրների և այլնի շուրջ: Ուստի ճիշտ կլինի սպասել աշնանը:

Ս.Ն. – Ես համաձայն եմ պարոն Մարտիրոսյանի հետ, որովհետև ըստ էության արդեն շոգ է, և ընդդիմությունն այս փաստաթղթով հայտարարեց հանգստի գնալու մասին, և հայտարարեց, որ ըստ էության աշնանը կսկսի իր քաղաքական գործունեությունը: Հետաձգեցին քաղաքական պրոցեսները, ինչ-որ ժամանակ տվեցին, որի համար շատ շնորհակալ ենք: Փոխադարձ առաջարկություն` մինչև 2017 թվականը շարունակել նման կառուցողական ոճով, և կարծում եմ, որ դա շատ օգտակար կլինի:

– Պատրա՞ստ եք նման զիջումների:

Ա.Մ. – Բնականաբար, հնարավոր չէ: «Ժառանգությունն» այդ զիջումների շրջանակը չունի: Հնարավոր է նույնիսկ քառյակի համար դա բարենպաստ լինի, հնարավոր է  ցանկացածի համար, ով իշխանական  դաշտում է, բարենպաստ կլինի: Բայց միանշանակ համաձայն չեմ Ձեզ հետ, պարոն Նիկոյան, որ պետության համար բարենպաստ կլինի: Ես կարծում եմ, որ արտագաղթի այս տեմպերը, այն հուսահատությունը, որ կա մեր հասարակության շրջանում, հնարավոր է կանգնեցնել միայն արտահերթ, շատ արագ քաղաքական գործընթացների արդյունքում՝ նոր ընտրությունների դեպքում:

  • Դիտումներ՝ *